سبک هنری امپرسیونیسم

سبک امپرسیونیسم یا دریافت گرایی چیست؟

5/5 - (12 امتیاز)

سبک امپرسیونیسم چیست؟

در سال 1874 گروهی از هنرمندان به نام انجمن ناشناس نقاشان، مجسمه سازان، چاپگرها و غیره نمایشگاهی را در پاریس برپا کردند که جنبشی به نام امپرسیونیسم را راه اندازی کرد. اعضای موسس آن شامل کلود مونه، ادگار دگا و کامیل پیسارو بودند. این گروه تنها با استقلال خود از سالن رسمی سالانه متحد شد که برای آن هیئت داوری از هنرمندان آکادمی هنرهای زیبا، آثار هنری را انتخاب کرده و مدال هایی را اعطا کردند. هنرمندان مستقل، علی رغم رویکردهای متنوعشان به نقاشی، به صورت گروهی در مقابل معاصران ظاهر می شدند. در این مقاله ضمن معرفی و بیان تاریخچه و هنرمندان برتر سبک Impressionism خواهیم پرداخت. با سایت سفارش طراحی چهره هایپررئال همراه باشید.

سبک امپرسیونیسم
Philip Wilson Steer
Girls Running, Walberswick Pier 1888–94

تولد امپرسیونیسم در نمایشگاه

در حالی که منتقدان محافظه‌کار آثارشان را به خاطر ظاهر ناتمام و طرح‌واره‌ای آن بررسی می‌کردند، نویسندگان مترقی‌تر آن را به خاطر به تصویر کشیدن زندگی مدرن تحسین می‌کردند. به عنوان مثال، ادموند دورانتی در مقاله خود در سال 1876، La Nouvelle Peinture (نقاشی جدید)، از تصویر آن ها از موضوع معاصر با سبکی نوآورانه مناسب به عنوان انقلابی در نقاشی نوشت. گروه حاضر در نمایشگاه از انتخاب عنوانی که حاکی از یک جنبش یا مکتب متحد باشد اجتناب کردند، اگرچه برخی از آنها متعاقباً نامی را که در نهایت با آن شناخته می‌شوند، امپرسیونیستم را انتخاب کردند. کار آن ها امروزه به دلیل مدرنیته شناخته می شود که در رد سبک های تثبیت شده، ادغام فناوری و ایده های جدید، و به تصویر کشیدن زندگی مدرن تجسم یافته است.

شاید برای شما جالب باشد: سبک اکسپرسیونیسم در نقاشی چیست؟

ویژگی آثار امپرسیونیسم

اثر کلود مونه، طلوع خورشید (موزه مارموتان مونه، پاریس) که در سال 1874 به نمایش گذاشته شد، هنگامی که منتقد لوئی لروی آن را متهم کرد که یک طرح یا «تأثیر» است، نه یک نقاشی تمام شده، نام خود را به جنبش امپرسیونیستی داد. این تکنیک‌هایی را که بسیاری از هنرمندان مستقل اتخاذ کرده‌اند نشان می‌دهد:

  • ضربات قلم‌مو کوتاه و شکسته که به سختی فرم‌ها را منتقل می‌کنند
  • رنگ‌های خالص و ترکیب نشده
  • تاکید بر جلوه‌های نور

امپرسیونیست ها به جای رنگ های سفید، خاکستری و سیاه خنثی، سایه ها و هایلایت ها را رنگی می کردند. قلم موی شل هنرمندان جلوه ای از خودانگیختگی و بی زحمتی می دهد که ترکیبات اغلب با دقت ساخته شده آنها را پنهان می کند، مانند آلفرد سیسلی در سال 1878 Allée of Chestnut Trees (1975.1.211). این سبک به ظاهر گاه به گاه به طور گسترده ای پذیرفته شد، حتی در سالن رسمی، به عنوان زبان جدیدی برای به تصویر کشیدن زندگی مدرن.

در همین رابطه بخوانید: سبک کوبیسم چیست؟

سایر ویژگی های Impressionism

علاوه بر تکنیک رادیکال، رنگ‌های روشن بوم‌های امپرسیونیستی برای چشمانی که به رنگ‌های هوشیارتر نقاشی آکادمیک عادت داشتند، تکان دهنده بود. بسیاری از هنرمندان مستقل ترجیح دادند از لاک طلایی ضخیم استفاده نکنند که نقاشان معمولاً برای کم رنگ کردن آثار خود استفاده می کردند. خود رنگ ها نیز زنده تر بودند. قرن نوزدهم شاهد توسعه رنگدانه‌های مصنوعی برای رنگ‌های هنرمندان بود که سایه‌های پر جنب و جوش آبی، سبز و زرد را ارائه می‌کرد که نقاشان قبلاً هرگز از آن استفاده نکرده بودند. برای مثال، قایق‌رانی ادوارد مانه (1874) (29.100.115)، دارای گستره‌ای از اولترامارین مصنوعی جدید و آبی سرولین است. قایق‌ران شیک و همراهش که در ترکیبی کاملاً برش‌خورده و الهام‌گرفته از ژاپنی به تصویر کشیده شده‌اند، مدرنیته را در فرم، موضوع و مواد مورد استفاده برای نقاشی آنها تجسم می‌دهند.

این مطلب را از دست ندهید: سبک رئالیسم و ویژگی های آن

پیشرفت جنبش در سایه مسافرت هنرمندان

چنین تصاویری از اوقات فراغت حومه و روستایی خارج از پاریس موضوع محبوب امپرسیونیست ها، به ویژه مونه و آگوست رنوار بود. تعدادی از آن ها برای بخشی یا تمام سال در کشور زندگی می کردند. خطوط راه‌آهن جدیدی که از شهر بیرون می‌آمدند، سفر را چنان راحت کرده بود که پاریسی‌ها عملاً هر آخر هفته به حومه شهر سرازیر می‌شدند. در حالی که برخی از امپرسیونیست ها، مانند پیسارو، بر زندگی روزمره روستاییان محلی در پونتوا تمرکز داشتند، اکثر آنها ترجیح می دادند تفریحات روستایی مسافران را به تصویر بکشند. مؤسسات قایق‌سواری و حمام‌هایی که در این مناطق رونق داشتند، به نقوش مورد علاقه تبدیل شدند. برای مثال، در سال 1869 La Grenouillère (29.100.112)، سبک نقاشی مشخصاً شل مونه، مکمل فعالیت های اوقات فراغتی است که او به تصویر می کشد.

جنبش امپرسیونیسم
Camille Pissarro
The Pork Butcher 1883

تاثیر منظره ها در سبک امپرسیونیستی

مناظر که نقش برجسته ای در هنر امپرسیونیست دارند، با ترکیب بندی های بدیع، جلوه های نور و استفاده از رنگ نیز به روز شدند. مونه به‌ویژه بر مدرن‌سازی منظره از طریق راه‌آهن‌ها و کارخانه‌ها تأکید می‌کرد، نشانه‌هایی از صنعتی‌سازی متجاوزانه که برای هنرمندان باربیزون نسل قبل نامناسب به نظر می‌رسید.

پاریس، مقر اصلی Impressionism 

شاید مکان اصلی مدرنیته در اواخر قرن نوزدهم خود شهر پاریس بود که بین سالهای 1853 و 1870 در زمان امپراتور ناپلئون سوم بازسازی شد. بخشدار او، بارون هاوسمان، نقشه‌ها را ریخت و ساختمان‌های قدیمی را تخریب کرد تا فضای بازتری برای شهری تمیزتر و امن‌تر ایجاد کند. همچنین محاصره پاریس در طول جنگ فرانسه و پروس (1870-1871) به شکل جدید آن کمک کرد، که نیازمند بازسازی بخش‌هایی از شهر بود که ویران شده بودند. امپرسیونیست هایی مانند پیسارو و گوستاو کایلبوت با اشتیاق، شهر بازسازی شده را نقاشی کردند و از سبک جدید خود برای به تصویر کشیدن بلوارهای وسیع، باغ های عمومی و ساختمان های بزرگ آن استفاده کردند. در حالی که برخی بر مناظر شهری تمرکز کردند، برخی دیگر توجه خود را به ساکنان شهر معطوف کردند.

یک مقاله مفید دیگر در همین رابطه بخوانید: سبک مینیمالیسم و ویژگی های آن

فرصت های که پاریس به جنبش داد

انفجار جمعیت پاریس پس از جنگ فرانسه و پروس، حجم عظیمی از مواد را برای صحنه‌های زندگی شهری به جنبش امپرسیونیسم داد. مشخصه این صحنه ها اختلاط طبقات اجتماعی بود که در محیط های عمومی اتفاق می افتاد. Degas و Caillebotte بر افراد شاغل، از جمله خوانندگان و رقصندگان، و همچنین کارگران تمرکز کردند. دیگران، از جمله برت موریسو و مری کاسات، طبقات ممتاز را به تصویر کشیدند.

نقاشی امپرسیونیسم
John Singer Sargent
Claude Monet Painting by the Edge of a Wood ?1885

ثبت زندگی در حال وقوع در امپرسیونیسم

امپرسیونیست ها همچنین اشکال جدیدی از اوقات فراغت، از جمله سرگرمی های تئاتری (مانند کاسات در سال 1878 In the Loge [موزه هنرهای زیبا، بوستون])، کافه ها، کنسرت های مردمی و رقص را به تصویر کشیدند. نقاشان صحنه های شهری با رویکردی شبیه به نویسندگان طبیعت گرا مانند امیل زولا، لحظات زودگذر و در عین حال معمولی را در زندگی شخصیت هایی که مشاهده می کردند به تصویر می کشیدند. خیابان پاریس، روز بارانی سال 1877 Caillebotte (موسسه هنری، شیکاگو) نشان می‌دهد که چگونه این هنرمندان تصاویر احساسی و روایت‌های صریح را کنار گذاشتند و در عوض دیدگاهی منفک و عینی را اتخاذ کردند که صرفاً آنچه را که در حال وقوع است نشان می‌دهد.

برگزاری نمایشگاه های مختلف

این گروه مستقل جنبش امپرسیونیسم در طول هشت نمایشگاهی که بین سال‌های 1874 و 1886 برگزار کرد، با تعداد هنرمندان شرکت‌کننده از 9 تا 30 نفر، عضویت روانی داشت. پیسارو، بزرگترین هنرمند، تنها هنرمندی بود که در هر هشت نمایش به نمایش گذاشت، در حالی که موریسو در هفت نمایش شرکت کرد. ایده‌های یک نمایشگاه مستقل از اوایل سال 1867 مطرح شده بود، اما جنگ فرانسه و پروس مداخله کرد. فردریک بازیل نقاش، که رهبری تلاش ها را بر عهده داشت، در جنگ کشته شد. نمایشگاه های بعدی توسط هنرمندان مختلفی اداره می شد. این نمایشگاه‌ها حتی شامل آثار هنرمندان محافظه‌کارتری می‌شد که به سادگی از ارسال آثار خود به هیئت داوران سالن خودداری کردند. همچنین پل سزان و پل گوگن در نمایشگاه‌های مستقل شرکت کردند که سبک‌های بعدی آن‌ها از کارهای اولیه‌شان با امپرسیونیست‌ها شکل گرفت.

افول جنبش فرا می رسد

آخرین نمایشگاه مستقل در سال 1886 نیز شاهد آغاز مرحله جدیدی در نقاشی آوانگارد بود. در این زمان، تعداد کمی از شرکت کنندگان به شیوه ای قابل تشخیص امپرسیونیستی کار می کردند. اکثر اعضای اصلی در حال توسعه سبک های جدید و فردی بودند که باعث گسست در اتحاد ضعیف گروه شد. پیسارو مشارکت ژرژ سورات و پل سیگناک را ترویج کرد، علاوه بر این، تکنیک جدید آن ها را بر اساس نقاط رنگ خالص که به عنوان نئو امپرسیونیسم شناخته می شود، اتخاذ کرد. گوگن جوان در حال هجوم به بدوی گرایی بود. سمبولیست نوپا، اودیلون ردون نیز در این کار مشارکت داشت، اگرچه سبک او با هیچ شرکت کننده دیگری متفاوت بود. به دلیل پراکندگی سبک و فلسفی گروه و به دلیل نیاز به درآمد مطمئن، برخی از اعضای اصلی مانند مونه و رنوار در مکان‌هایی که آثارشان بیشتر به فروش می‌رسید به نمایش گذاشتند.

اگر به هنر سیاه قلم علاقمند هستید کلیک کنید: دانلود طرح چهره خیس سیاه قلم

هنرمندان برتر Impressionism

در ادامه، برخی از افراد مشهور و سرشناس جنبش امپرسیونیسم را معرفی می کنیم.

مونه MONET

مونه یکی از رهبران جنبش امپرسیونیسم بود و فلم مو کوتاه و کاربرد رنگی تکه تکه او راه خود را در آثار دیگران پیدا کرد. او در به تصویر کشیدن نور به گذر زمان علاقه خاصی داشت. مجموعه‌ای از نقاشی‌های او در کلیسای جامع روئن را در زمان‌های مختلف سال و روز به تصویر می‌کشد. این آثار نمونه‌های روشنی از ایده‌های مونه در مورد اینکه چگونه یک موضوع می‌تواند توسط ویژگی‌های اطراف آن دگرگون شود، ارائه می‌دهد.

مشهورترین اثر مونه کلیسای جامع روئن در سال 1894: نما در غروب آفتاب است.

مونه رویکرد امپرسیونیسم خود را در طول زندگی اش گسترش داد و به مطالعات متعدد خود در مورد حوضچه نیلوفری که از 1898 تا 1926 تولید شد، منتهی نمود. که آثار بعدی این مجموعه (که درست قبل از مرگ او انجام شد) به کیفیت تقریباً انتزاعی دست یافتند.

رنوار RENOIR

رنوار را رهبر دیگر جنبش امپرسیونیستی می دانستند. او علایق مونه را داشت. اما اغلب ترجیح می‌داد نور مصنوعی را در مکان‌هایی مانند سالن‌های رقص جذب کند و به جای مناظر، مطالعات خود را در مورد تأثیر نور بر چهره‌ها، به‌ویژه فرم زنانه، هدایت می‌کرد و اغلب بر پرتره تمرکز می‌کرد. زندگی روزمره موضوع مورد علاقه رنوار در امپرسیونیسم بود و تصویر او از آن غرق در خوش بینی است. تابلوی او در سال 1876 مولن د لا گالت، که باغ رقص شلوغ در بوته مونمارتر را به تصویر می‌کشد، از نور مصنوعی و طبیعی برای به تصویر کشیدن یک فضای مهمانی شاد استفاده می‌کند و بسیاری از علایق رنوار را برجسته می‌کند.

سایر هنرمندان امپرسیونیست

علاوه بر هنرمندانی که نامشان برده شد، جنبش امپرسیونیسم دارای چهره های مطرح دیگری هم هست. در ادامه تعدادی از این افراد را نام می بریم.

دگا (Degas)

اغلب به عنوان بخشی از جنبش امپرسیونیست در نظر گرفته می شود. زیرا او با آن ها به ویژه در نمایش 1874 نمایشگاه داشت. اما خود را بخشی از آن نمی دانست. او ترجیح داد که به عنوان یک رئالیست تصور شود. رابطه او با امپرسیونیست ها رابطه ای حمایتی بود که به این گروه کمک می کرد تا با مخالفت های محدود وضعیت موجود مبارزه کند. شیفتگی او به شکل انسانی، به ویژه در قالب رقصندگان، او را از نظر موضوعی با امپرسیونیست ها هماهنگ کرده است.

مری کاسات (Mary Cassatt)

یک آمریکایی که در پاریس زندگی می‌کند، یکی از هنرمندان برجسته زن در جنبش امپرسیونیسم بود. مانند رنوار، او به تصویر کشیدن افراد علاقه مند بود که بهترین نمونه آن، در نقاشی دختر خیاط در سال 1880 بود.

برت موریسو Berthe Morisot

یکی دیگر از زنان برجسته در جنبش، برت موریسو، خواهر شوهر مانه بود و او در اوایل به عنوان یکی از مربیان او خدمت کرد. در آغوش گرفتن پالت سبک تر موریسو، در هم سویی با دیگر امپرسیونیست ها، تأثیر زیادی بر کارهای بعدی مانه تلقی می شود.

جیمز ویلسر James Whistler

نقاشانی مانند جیمز ویسلر و وینسلو هومر پس از سفرهای اروپایی خود، امپرسیونیسم را به آمریکا آوردند. ویسلر به‌ویژه درس‌های تأثیر ژاپنی بر امپرسیونیسم را به دل می‌گرفت، در حالی که هومر از درس‌های نور و رنگ استقبال می‌کرد اما خطوط کلی قوی را ترجیح می‌داد و اغلب بر موضوع مورد علاقه‌اش، دریا تمرکز می‌کرد.

پوینتیلیسم یا نئو امپرسیونیسم

شاخه ای از امپرسیونیسم، پوینتیلیسم، که با نام نئو امپرسیونیسم شناخته می شود، در سال 1886 متولد شد، زمانی که ژرژ سورات بعد از ظهر یکشنبه خود را در جزیره لا گراند ژات به نمایش گذاشت و جنبش اصلی را قدیمی اعلام کرد. سبک Seurat با نقاط کوچک رنگی تعریف می‌شود که وقتی از نمای نزدیک به آن نگاه می‌شود، مجزاتر به نظر می‌رسند، اما با عقب‌نشینی بیننده در یک تصویر منسجم ترکیب می‌شوند. سورات این سبک را همراه با نقاش پل سیگناک توسعه داد.

به دنبال خرید یک هدیه مناسب هستید؟ سفارش نقاشی چهره را امتحان کنید!

کامیل پیسارو، که مدت‌ها چهره‌ای مهم در جنبش بود، در سال‌های آخر عمر خود به لطف شیفتگی‌اش به اپتیک، با نئو امپرسیونیست‌ها همسو شد، اگرچه این امر مورد استقبال عموم قرار نگرفت. پسرش لوسین زمان بیشتری به عنوان بخشی از نئو امپرسیونیست ها داشت، اگرچه او به اندازه پدرش شناخته شده نیست.

دوران پست امپرسیونیسم

پل سزان در لبه‌های جنبش امپرسیونیسم کمین کرده بود و برای پست امپرسیونیسم، که شامل نقاشان بزرگی مانند پل گوگن، هانری دو تولوز-لوترک، ادوارد مونک، گوستاو کلیمت و ونسان ون گوگ نیز می‌شد، نقش اساسی داشت. پست امپرسیونیسم که هرگز جنبشی یکپارچه نبود، بیشتر واکنشی بود در برابر امپرسیونیسم، که آن را بسیار خفه کننده می دانست. پست امپرسیونیست ها نه تنها آنچه ملموس بود را به تصویر کشیدند، بلکه رویکردی نمادین و احساسی تر به موضوع خود داشتند، به ویژه در استفاده از رنگ، که برای بیان واقع گرایی لازم نبود.

سفارش طراحی چهره با بهترین کیفیت

مقاله ای که مطالعه کردید، به صورت اختصاصی توسط تیم تولید محتوای سایت سفارش نقاشی و طراحی چهره هایپررئال برای شما عزیزان آماده شده است. اگر تولد فرزند یا همسر عزیزتان نزدیک است، این بار به جای هدیه دادن پول یا کادوهای دیگر، طرح چهره زیبایش را به او کادو بدهید. این یک هدیه ماندگار و ارزشمند خواهد بود. برای این کار کافی است تا یک عکس واضح و باکیفیت به شماره 09027092870 روی واتساپ ارسال نموده و سفارش خود را در یک دقیقه ثبت نمایید. برای مشاهده نمونه کار نقاشی سیاه قلم کلیک کنید.

سایت سفارش نقاشی سیاه قلم
برای سفارش طراحی چهره با شماره 09027092870 تماس بگیرید

Comments (2)

  1. رها اعتمادی
    ژانویه 2, 2022

    خیلی مقاله جامع و مفیدی درباره سبک امپرسیونیسم بود، ممنون از سایت خوبتون

    • فاطمه رمضان زاده
      ژانویه 2, 2022

      خیلی خوشحالیم که براتون مفید بوده

Leave a comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.